Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Βρισκόμαστε σε ανθρωπιστική κρίση

Παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στη δημόσια διαβούλευση της ΕΕΚΕ υγείας του ΣΥΡΙΖΑ για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας

Θέλω να ξεκινήσω με την αρχική σας παρατήρηση. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι βρισκόμαστε σε ανθρωπιστική κρίση. Δεν είναι γνωστό σε όλους μας. Ή μάλλον να το πω διαφορετικά.  Είναι αυτονόητο ότι είμαστε, αλλά τα πιο επίσημα χείλη αυτού του τόπου όχι μόνο δεν το παραδέχονται, αλλά όπου βρεθούν κι όπου σταθούν δεν μιλούν για ανθρωπιστική κρίση. Μιλούν για success story, για ιστορία επιτυχίας, για  greek recovery, άρα ανακάμπτει η Ελλάδα από την κρίση κι όπου σταθούν κι όπου βρεθούν μιλούν για πλεονάσματα.


Κι ακριβώς επειδή βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ σοβαρούς κινδύνους για ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας, πιστεύω ότι όλοι μας πρέπει να σοβαρευτούμε.

Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ μιλούν για ένα 1.403.700 ανέργους καταγεγραμμένους. Όλοι πολύ καλά γνωρίζουμε ότι η ανεργία αφορά πολύ περισσότερους από τους επίσημα καταγεγραμμένους. Τα επίσημα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ μιλούν για τρία εκατομμύρια εννιακόσιους ανασφάλιστους και για 449 χιλιάδες μη ταυτοποιημένους. Αν τους αθροίσουμε, μας κάνουν τρεισήμισι εκατομμύρια, δηλαδή τρεισήμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας δεν έχουν την ασφαλιστική κάλυψη, τη δυνατότητα δηλαδή να έχουν πρόσβαση σε δωρεάν ιατροφαρμακευτική φροντίδα και περίθαλψη.

Αυτό δεν είναι μια ανάγνωση αριθμών. Αυτό είναι η πιστοποίηση μιας βαθιάς ανθρωπιστικής κρίσης και μιας υγειονομικής βόμβας στα θεμέλια μιας ευρωπαϊκής κατά τα άλλα κοινωνίας. Διότι έβλεπα προχθές την εκπομπή του κ. Χατζηνικολάου, τον ανεκδιήγητο υπουργό και δεν ξέρω ειλικρινά αν ήθελα να κλάψω ή να γελάσω με όλα όσα έβλεπα. Δεν γέλασα όμως γιατί πρόκειται για ανθρώπινες ζωές. Όπου στο ερώτημα τι γίνεται με τους ανασφάλιστους, απαντούσε ότι οι ανασφάλιστοι, όλοι ξέρετε, ότι στα κρίσιμα περιστατικά περιθάλπονται. Κι εγώ ρωτώ, όταν κάποιος είναι καρδιοπαθής είναι κρίσιμο περιστατικό;  Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, που δεν υπήρχαν αγωγές, υπήρχε πολύ μικρότερο προσδόκιμο ζωής. Όσοι είχαν καρδιοπάθειες, κάποια στιγμή πάθαιναν έμφραγμα. Στο 2013 –και είναι ένα συχνό φαινόμενο γιατί ζούμε και σε σε ρυθμούς ζωής με υψηλό άγχος-  οι καρδιοπάθειες είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο.  Το γνωρίζετε εσείς καλύτερα από μένα που είστε γιατροί.  Με μία συνήθη αγωγή αυτοί οι άνθρωποι έχουν υψηλό προσδόκιμο ζωής. Όταν λοιπόν ο καρδιοπαθής δεν έχει τη δυνατότητα, γιατί είναι άνεργος, επειδή είναι φτωχός, δυόμισι εκατομμύρια φτωχοί, να παίρνει τη σωστή και έγκυρη φαρμακευτική αγωγή, γιατί δεν έχει την οικονομική δυνατότητα πρόσβασης σε αγωγή, κάποια στιγμή αυτός ο άνθρωπος θα πάθει καρδιακή προσβολή. Είναι ένας τυχαίος θάνατος; Ρωτώ, είναι ένας τυχαίος θάνατος;  Πιστεύω ότι είναι ένας θάνατος από δόλο. Γιατί αυτοί που σήμερα έχουν οδηγήσει την Ελλάδα σε αυτή τη βαθιά ανθρωπιστική κρίση,  είναι οικονομικοί δολοφόνοι.

Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.  Είναι καρκινοπαθείς. Βεβαίως όταν φτάσουν στα τελευταία στάδια περιθάλπονται, ακόμα κι αν είναι ανασφάλιστοι. Η φαρμακευτική τους αγωγή; Σε πάνω από 150 δομές, κοινωνικές δομές που τα μέλη και οι φίλοι μας στηρίζουν σε όλη την Ελλάδα, σε κοινωνικά ιατρεία, κοινωνικά φαρμακεία, καθημερινά δέχονται την επίσκεψη, τις τραγικές αυτές ιστορίες ανθρώπων που πηγαίνουν στα δημόσια νοσοκομεία και τους στέλνουν στα κοινωνικά ιατρεία. Δεν πηγαίνουν γιατί έχουν κάποιο άμεσο θέμα, δεν πεθαίνουν εκείνη την ώρα, αλλά η μη έγκαιρη πρόσληψη φαρμακευτικής αγωγής τους οδηγεί στον θάνατο. Ποιος έχει αυτή την ευθύνη;

Τρεισήμισι εκατομμύρια ανασφάλιστοι σημαίνει ότι εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, γιατί πολλοί από το υστέρημά τους βάζουν από την τσέπη τους, αλλά δεκάδες χιλιάδες παιδιά στη χώρα  μας στερούνται της δυνατότητας, του δικαιώματος θα έλεγα εγώ, του εμβολιασμού.  Και αυτό δεν αφορά μόνο αυτά τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που δεν εμβολιάζονται, αλλά ελλοχεύει τον κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών που είχαν ξεπεραστεί το 2013.  Γι αυτή την υγειονομική βόμβα ποιοι είναι υπεύθυνοι;

Μιλάμε λοιπόν για πολύ σοβαρά ζητήματα. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με ύφος χιλίων καρδιναλίων και με αστεϊσμούς από ανθρώπους που τον ελεύθερό τους χρόνο πηγαίνουν κρυφά στα τηλεοπτικά στούντιο για να κάνουν γυρίσματα τηλεπωλήσεων βιβλίων, τα οποία τα παρουσιάζουν σε κανάλια με το Ε, δήθεν ότι είναι επανάληψη, ενώ έχουν υπουργικούς θώκους.

Αυτοί μας κυβερνάνε σήμερα. Υλοποιώντας τις επιταγές οικονομικών δολοφόνων. Αλλά εγώ όπου βρεθώ κι όπου σταθώ στην Ευρώπη και τον κόσμο μιλάω για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα. Συναντώ επικεφαλής του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επίτροπους .. Μιλώ για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ξέρετε γιατί μιλάει;  Για την ιστορία επιτυχίας. Σήμερα παραπονιέται που του λένε κι άλλα μέτρα. Βέβαια, τι επιχειρήματα έχει να τα αντικρούσει;  Αφού έχουμε ιστορία επιτυχίας και πλεόνασμα; Πάρτε κι άλλα μέτρα.. Και θα μειωθούν 2,5 δις στον επόμενο προϋπολογισμό οι κρατικές δαπάνες ασφάλισης και θα μειωθούν κι άλλο οι δαπάνες για τον ΕΟΠΥΥ.

Έχω την αίσθηση ότι αυτή η ιστορία με το πλεόνασμα δεν είναι ανέκδοτο. Είναι τραγωδία. Διότι θα καταγραφεί στη σύγχρονη πολιτική ιστορία στα ίδια κατάστιχα με την περίφημη φράση «λεφτά υπάρχουν» του Γ. Παπανδρέου το 2009. Τώρα θα είναι το πλεονάσματα υπάρχουν του κ. Σαμαρά όταν η μισή ελληνική κοινωνία βουλιάζει στην εξαθλίωση και τη φτώχεια.

Μιλάω με ένταση, γιατί αυτά τα θέματα δεν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις διαφορετικά.

Άκουσα την κ. Μπενάτα από τους εργαζόμενους στον ΕΟΠΥΥ να λέει, πείτε μας πού θα βρούμε τα λεφτά. Αυτό είναι το ερώτημα που τίθεται σε όλους μας. Πού θα βρούμε τα λεφτά. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έχουμε κάνει, για να μπορέσουν να έχουν πρόσβαση στο ασφαλιστικό σύστημα και άρα σε υπηρεσίες δημόσιας υγείας και περίθαλψης αυτοί που σήμερα τη στερούνται απαιτούνται 250 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Οι ανασφάλιστοι για να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες που σήμερα τις στερούνται απαιτούνται περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Είναι μεγάλο το ποσό είναι αλήθεια.

Ξέρετε ποιο είναι το ποσό που υπέγραψε ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ο κ. Βενιζέλος, δυόμισι χρόνια πριν, την ίδια στιγμή στη μνημονιακή κυβέρνηση Παπανδρέου που κόβανε μισθούς και συντάξεις και που μας οδήγησαν εδώ που μας έχουν οδηγήσει σήμερα για να υπάρξει εκταμίευση πληρωμής στον κ. Σάφα για τα υποβρύχια που δεν έχουμε πάρει κανένα, χωρίς να ζητάει κανένα εχέγγυο για ολοκλήρωση των εργασιών. Ξέρετε  ποιο είναι το ποσό; 360 εκατομμύρια.

Δεν το λέω εγώ, το είπε ο κ. Αβραμόπουλος στη Βουλή προχθές. Κι ύστερα μας λένε γιατί μιλάτε για σκάνδαλα. 360 εκατομμύρια ευρώ σε απατεώνες, ψευτοεπενδυτές που κρατάνε και ενέχυρο την περιουσία 2,5 δις του ελληνικού λαού. Και 250 εκατομμύρια για να μπορούν να έχουν πρόσβαση στο ασφαλιστικό οι συμπολίτες μας, πού θα βρείτε τα λεφτά μας ρωτούν. Αυτοί που μαζί τα φάγανε, ρωτάνε εμάς πού θα βρούμε τα λεφτά.

Εμείς, λοιπόν, τους απαντάμε ότι για εμάς χρέος και προτεραιότητα αδιαπραγμάτευτη είναι να έχουν όλοι οι έλληνες και οι ελληνίδες ισότιμη και δωρεάν πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες και σε φροντίδα υγείας. Αυτό είναι το χρέος μας πρωτίστως. Και πρωτίστως αυτό το χρέος θα ξεπληρώσουμε και αν περισσέψει θα ασχοληθούμε με το υπόλοιπο χρέος. Αυτή είναι η δική μας θέση. Να τελειώνουμε με αυτή την ερώτηση.

Διότι βλέπω, μιας και αναφέρθηκα στο θέμα των υποβρυχίων, υπάρχει μια υποβρύχια αναστάτωση στην κυβέρνηση, αναγκάστηκαν μάλιστα χθες λόγω αυτής της υποβρύχιας αναστάτωσης να μας φέρουν από το πουθενά και μια προγραμματική συμφωνία ανέκδοτο 43 σημείων. Μετά από ενάμισι χρόνο διακυβέρνησης, όπου είχαν την πρώτη προγραμματική συμφωνία την οποία δεν υλοποίησαν φυσικά, και μετά από 5 μήνες της νέας κυβέρνησης των δύο, χθες θυμήθηκαν ξαφνικά να φέρουν προγραμματική συμφωνία.

Αυτό το υποβρύχιο άγχος του κ. Βενιζέλου που πάει να καλύψει ο κ. Σαμαράς  δίνοντάς του απόλυτη κάλυψη, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με προγραμματικές συμφωνίες. Ένας είναι ο τρόπος, να τον εντάξει στα ψηφοδέλτιά του, να τον βάλει και επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας όπως στις προηγούμενες εκλογές έβαλε την κα Μπακογιάννη, μπας και μετριαστεί αυτό το άγχος.

Όμως, η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να ζει με τα άγχη της ασυλίας όλων όσων μας οδήγησαν στο γκρεμό.

Μιας, λοιπόν, και αναφέρθηκα στην περιβόητη προγραμματική συμφωνία, να σας πω τι λέει το σημείο 16 για τα θέματα υγείας. Λέει: «η αντιμετώπιση μεγάλων προβλημάτων του ΕΣΥ και το ΕΟΠΥΥ και η πλήρης υγειονομική κάλυψη όλων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των ανέργων και των ανασφάλιστων, είναι όχι απλώς πολιτική αλλά και ηθική υποχρέωσή μας. Στοχεύουμε παράλληλα στην ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων στο χώρο της υγείας, που θα διευκολύνουν και την ποιοτική υποδοχή υπηρεσιών υγείας». Τι ειδυλλιακό ακούγεται. Σε ποια χώρα ζούμε; Και το ερώτημα είναι αυτή την ηθική υποχρέωση πως θα την υλοποιήσουμε; Με νέα μέτρα μείωσης των δαπανών για τον ΕΟΠΥΥ στον προϋπολογισμό,  που είναι ψηφισμένα αυτά ή με αυτά που τους καλούν να ψηφίσουν;

Πώς θα καταφέρουν να πετύχουν αυτά, που ελαφρά την καρδία λένε, όταν η χώρα είναι πρωταθλήτρια στη μείωση των δαπανών υγείας στις χώρες το ΟΟΣΑ; Πώς τολμούν και κοροϊδεύουν κατάμουτρα τους πολίτες, όταν για πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του ΄50 στη χώρα μας έχει αυξηθεί η βρεφική θνησιμότητα;

Εμείς, είχαμε προειδοποιήσει – το λέω αυτό και με τον κ. Βλασταράκη ο οποίος τοποθετήθηκε λέγοντας ότι εγώ ξέρετε σε ποια ιδεολογική τοποθέτηση βρίσκομαι. Μα εδώ δεν είναι θέμα ιδεολογικής τοποθέτησης. Ξέρετε αυτοί το 3,5 εκατομμύρια συνάνθρωποί μας που δεν έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, δεν θα έχουν διαφορετική αντιμετώπιση αν είναι της μιας ή της άλλης πολιτικής ιδεολογικής τοποθέτησης.

Εδώ βρισκόμαστε σε μια ανθρωπιστική κρίση. Με αυτή την έννοια, νομίζω ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειάζεται τη μέγιστη δυνατή ενότητα και συμπόρευση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Διότι, αντίστοιχες μεγάλες τραγωδίες και δυσκολίες, η χώρα και ο λαός μας τις ξεπέρασε μονάχα μέσα από τη μέγιστη δυνατή συμπόρευση. Αλλά, βεβαίως, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποδοθούν ευθύνες σε αυτούς που μας οδήγησαν ως εδώ και να αλλάξει η ακολουθούμενη πολιτική.

Λέγαμε, λοιπόν, από τότε όταν έκοβαν μισθούς και συντάξεις και έδιναν δώρα στους επενδυτές ότι, όπου πέρασε το ΔΝΤ στον κόσμο δεν ήταν η Ελλάδα το πρώτο πειραματόζωο. Υπήρχαν κι άλλα πειράματα. Δεν ήταν η Ελλάδα το πρώτο πειραματόζωο, υπήρξαν κι άλλα πειράματα. Τα αποτελέσματα ήταν παντού πανομοιότυπα και τραγικά πραγματικά. Νοσοκομεία έκλεισαν, προσωπικό απολύθηκε,  το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε και  σήμερα είμαστε μπροστά σε αυτήν την υγειονομική κρίση και την υγειονομική βόμβα.  Και τίθεται το ερώτημα, αν όλα αυτά αφορούσαν μια χώρα της Αφρικής,  εκεί όπου δραστηριοποιούνται  Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, αν  όλα αυτά αφορούν σε μια χώρα του Τρίτου Κόσμου, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι πρόκειται για χώρες που πάντα βρίσκονταν σε αυτό το επίπεδο ζωής., μιλάμε όμως για μια χώρα της ΕΕ. Και αυτό αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται αποδεκτό σε μια χώρα της ΕΕ της ΕΕ του κοινωνικού κράτους, της Αλληλεγγύης, δεν είναι δυνατόν για γίνεται αποδεκτή αυτή η υποβάθμιση του επιπέδου ζωής και της ποιότητας ζωής. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται αποδεκτό να έχουμε μια χώρα της ΕΕ με 3,5 εκατομμύρια ανασφάλιστους.

Φίλες και φίλοι,

Ένας ακόμη όρος μπαίνει στη ζωή μας, ο όρος της υγειονομικής φτώχειας, όμως εμείς δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα μέσα από μια θεωρητική προσέγγιση. Ψάχνουμε να βρούμε λύσεις, θέλουμε την συμπαράστασή σας για να βρούμε λύσεις, την συμπαράταξη όλων των κοινωνικών δυνάμεων για να βρούμε λύσεις. Τα σχέδια απορρύθμισης της υγείας από τα  μνημόνια και την υποχρηματοδότηση που προβλέπουν είναι δεδομένα. Η δική μας πρόταση βασίζεται στις αρχές της καθολικότητας,  στην κάλυψη δηλαδή όλων των υγειονομικών αναγκών των κατοίκων της χώρας, αυτός είναι ο στόχος, στην αρχή του κοινωνικού ελέγχου και της συμμετοχής της κοινότητας στη λήψη των αποφάσεων, και στον αναπροσανατολισμό από μια αμιγώς θεραπευτικής αντίληψη, προς μια ολιστική αντίληψη για την προάσπιση της υγείας.

Θέλω να επισημάνω ότι τα προβλήματα του συστήματος της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας δεν είναι προβλήματα που τα βρήκαμε πρώτη φορά μπροστά μας την περίοδο του μνημονίου, δηλαδή την περίοδο της ανθρωπιστικής κρίσης. Άρα λοιπόν όταν μιλάμε για την αντικατάστασης του υπάρχοντος μοντέλου και προσπάθεια ανόρθωσης εδώ έχουμε και μια ευκαιρία να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα.

Διότι ακούστηκε από πολλούς, πως στη χώρα μας, δυστυχώς, την κάλυψη της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας μέχρι σήμερα την καλύπτουν οι μεγάλες νοσοκομειακές μονάδες.  Διότι είναι ανύπαρκτη η πρωτοβάθμια φροντίδα και αυτό επιβαρύνει  τςι μεγάλες νοσοκομειακές μονάδες.

Για μας το Σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας πρέπει να είναι προσανατολισμένο στην πρόληψη και την προαγωγή της Υγείας. Να είναι οργανωμένο στη βάση του Κέντρου Υγείας σε πόλεις και αγροτικές περιοχές. Τα κέντρα Υγείας πρέπει να διασυνδέονται λειτουργικά με τα Νοσοκομεία, βασικός θεσμός της λειτουργίας της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας για μας πρέπει να είναι ο οικογενειακός γιατρός και η ομάδα υγείας, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη τοπικών πολιτικών και προγραμμάτων για ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού. Έτσι πιστεύουμε ότι θα δοθεί η δυνατότητα στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας να παράσχει τις βασικές και αναγκαίες για τον πληθυσμό της χώρας υπηρεσίες.

Το δικό μας χρέος, η δική μας πολιτική μπροστά σε αυτήν την κατάσταση διάλυσης του συστήματος υγείας, την έλλειψη πρόσβασης σήμερα για το ένα τέταρτο του πληθυσμού, θα πρέπει να κινηθεί προς τη μέγιστη δυνατή παροχή υπηρεσιών υγείας με τον αποδοτικότερο δυνατό οικονομικά τρόπο.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας θα είναι το πεδίο σημαντικών, ριζικών και τελικά θεσμικών αλλαγών που με τη σειρά τους θα επιτρέψουν την αναβάθμιση και των δύο επόμενων βαθμίδων. Η πρώτη μεγάλη ρήξη με την πολιτική των μνημονίων και των συμφερόντων  θα είναι ακριβώς αυτή, δηλαδή η αποκατάσταση της πρόσβασης στο σύνολο των δημοσίων δομών υγείας και η αποκατάσταση της πρόσβασης για το σύνολο του πληθυσμού από την πρώτη μέρα και αυτή θα είναι πλήρης, ισότιμη και δωρεάν.

Και επαναλαμβάνω αυτό εμείς δεν το βάζουμε στο πεδίο της διαπραγμάτευσης. Υπάρχουν κάποια πράγματα αδιαπραγμάτευτα. Το χρέος της Πολιτείας να προστατεύει την υγεία όλων όσοι κατοικούν σε αυτή τη χώρα.

Βάση για το νέο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας θα αποτελέσουν οι δημόσιες μονάδες υγείας που υπάρχουν ήδη και υπολειτουργούν. Δηλαδή οι μονάδες του ΕΟΠΥΥ και τα υπάρχοντα Κέντρα Υγείας, στελεχωμένες ανάλογα με τις ανάγκες τους, με σχέσεις εργασίας πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και με κοινωνικό έλεγχο. Με ηλεκτρονική διασύνδεση και έλεγχο ολόκληρου του συστήματος, με την εισαγωγή της κάρτας υγείας, με δρομολόγηση το ταχύτερο δυνατό της σύνταξης ενός συνολικού χάρτη υγείας που θα καθορίζει τις ανάγκες ανάπτυξης του συστήματος και θα ορθολογικοποιήσει την κατανομή των πόρων.

Φίλες κα φίλοι,  γνωρίζω πολύ καλά –το ξέρετε κι εσείς άλλωστε- ότι το 75% των περικοπών των δαπανών των δημόσιων νοσοκομείων δεν προήλθε από πάταξη της υπάρχουσας διαφθοράς, αλλά από μειώσεις στο κόστος μισθοδοσίας του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Δεν προήλθε από την υπαρκτή διαφθορά και διαπλοκή στο χώρο σας. Προήλθε από τον εύκολο στόχο, τους εργαζόμενους και τους μισθούς τους. Αυτή είναι  άλλη μια απόδειξη ότι και στην υγεία τελικά στο στόχαστρο είναι οι εργαζόμενοι.  Στο στόχαστρο είναι οι άνθρωποι και όχι οι δυσλειτουργίες, τα φαινόμενα της ανομίας, τα φαινόμενα της διαφθοράς που υπάρχουν δυστυχώς και εκεί ήταν εκτεταμένα.

Γνωρίζοντας λοιπόν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε, γνωρίζοντας ότι για να κρατάτε όρθια έστω σε αυτές τις συνθήκες τα υγειονομικά κέντρα στη χώρα μας,  τις υπηρεσίες υγείας, δουλεύετε με αυταπάρνηση, στη βάση της προσφοράς στον άνθρωπο και στον πολίτη., παρά το γεγονός ότι δυσφημείστε διαρκώς ως δημόσιοι υπάλληλοι τεμπέληδες.  Ξέρω, για παράδειγμα, ότι υπάρχουν νοσηλευτές και νοσηλεύτριες που αναγκάζονται να κρατάνε βάρδια με 40 ασθενείς. Ξέρω την κατάσταση που επικρατεί στα ψυχιατρικά ιδρύματα Ξέρω την κατάσταση που επικρατεί στις υπηρεσίες κοινωνικής ασφάλισης. Σας καλώ λοιπόν εν γνώσει όλων αυτών να ενώσουμε δυνάμεις. Να δώσουμε μαζί μια μάχη για την προστασία της ελληνικής κοινωνίας Μια μάχη πολιτική αλλά με αγωνιστικό περιεχόμενο. Η υγεία δεν μπορεί να είναι ένα ακόμη αντικείμενο φθηνού, επικοινωνιακού, μικροκομματικού πολέμου. Δεν μας ενδιαφέρει η απάντηση που θα δώσει σήμερα ο υπουργός Υγείας, ο υπουργός Προπαγάνδας. Κάθε φορά που μιλάμε, τα ίδια λένε.  Μας ενδιαφέρει να βάλουμε πλάτη όλοι μαζί για να βρούμε τον τρόπο πως από την επόμενη κιόλας μέρα, που θά’ ρθει σύντομα, νά’ σαστε σίγουροι,  μιας μεγάλης αλλαγής στη χώρα μας, θα μπορέσουμε να δουλέψουμε ώστε να μετατρέψουμε αυτή την εικόνα σήμερα της ανθρωπιστικής κρίσης σε μια εικόνα αξιοπρέπειας, όπως αξίζει πιστεύω στο σύνολο του ελληνικού λαού που του αξίζει να έχει υψηλής στάθμης, ποιοτικής στάθμης παροχή φροντίδας υγείας.

Δεν αφορά την άποψή μας, θα συμφωνήσω μαζί σας κ. πρόεδρε, για το αν θα οδηγηθούμε στο ένα ή στο άλλο πολιτικό οικονομικό σύστημα, δεν αφορά τις ιδεολογικές μας διαφωνίες, αφορά τον πυρήνα του πολιτισμού μας. Να ανασυγκροτήσουμε τον πυρήνα της πολιτισμικής μας  υπόστασης και να ξανασηκώσουμε τη χώρα εκεί που τα αξίζει.


Δείτε το βίντεο:

- See more at: http://left.gr/news/paremvasi-toy-al-tsipra-sti-dim-diavoyleysi-gia-tin-protovathmia-frontida-ygeias-vriskomaste-se#sthash.XXJ30KQ2.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου