του Δημήτρη Βάσσιου
Οι συνάνθρωποί μας πίσω από τα γκισέ εξυπηρετούσαν γρήγορα και υπομονετικά...
Είναι βέβαιο ότι αντιλαμβάνονταν πως είχαν να κάνουν με συνανθρώπους τους που βρίσκονται σε πολύ χειρότερη θέση από τους ίδιους...
Από την άλλη μη φανταστείτε ότι "οι απ' έξω" συνωστίζονταν ή φωνασκούσαν με τον τρόπο που γίνεται στις ουρές τραπεζών ή άλλων ευαγών ιδρυμάτων...
Σαν να εξελισσόταν μια μυσταγωγία - λες κι ήταν άλλος κόσμος εκεί μέσα...
Τους το είπα σε προσωπικό επίπεδο...
ήθελα να το πω και δημόσια...
Από την πρώτη στιγμή που πήγα στον ΟΑΕΔ της Γλυφάδας τρόμαξα με τις ουρές των ανέργων... Πίστεψα ότι θα μείνω εκεί μέχρι την επόμενη μέρα...
Διαψεύστηκα...
Οι συνάνθρωποί μας πίσω από τα γκισέ εξυπηρετούσαν γρήγορα και υπομονετικά...
Είναι βέβαιο ότι αντιλαμβάνονταν πως είχαν να κάνουν με συνανθρώπους τους που βρίσκονται σε πολύ χειρότερη θέση από τους ίδιους...
Από την άλλη μη φανταστείτε ότι "οι απ' έξω" συνωστίζονταν ή φωνασκούσαν με τον τρόπο που γίνεται στις ουρές τραπεζών ή άλλων ευαγών ιδρυμάτων...
Σαν να εξελισσόταν μια μυσταγωγία - λες κι ήταν άλλος κόσμος εκεί μέσα...
