Να μαζευτούμε να πάτε…

Της Λόλας Σκαλτσά

 Ε, λοιπόν, θα το ομολογήσω. Tα νεύρα μου κρόσσια όταν βλέπω πως ενώ εγώ δουλεύω για κάτι συλλογικό, ο διπλανός μου (σύντροφος να το πω; - ας το πω) κόβει ρόδα μυρωμένα.

Και αφού τελειώσει η δουλειά, έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο και έχουν όλα διευθετηθεί να 'σου κι έρχεται (για το σύντροφο μιλάμε πάντα) έτοιμος για επιθεώρηση και κριτική που συνήθως είναι και κακόβουλη.

Τι σημαίνει κομμουνισμός;

Tης
Μπίνι Αντάμτσακ

Το ερώτημα τι είναι κομμουνισμός και τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει, συνοδεύεται πάντα από τη δικαιολογημένη καχυποψία ότι επεκτείνει το υπάρχον (το κεφάλαιο, την πολιτική, το υποκείμενο) πέρα από τα όρια της ύπαρξής του. Η ουτοπική φαντασία φέρει πάντα εντός της τον κίνδυνο να καταστρώσει ένα σχέδιο το οποίο, για να υλοποιηθεί, χρειάζεται να θέσουμε ως απώτερο στόχο ένα κανονιστικό ιδανικό. Έτσι όμως, η εικόνα του μέλλοντος μπορεί να μετατραπεί σε πρότυπο του μέλλοντος, και το να περιγράψεις το μέλλον μπορεί να σημαίνει ότι το υπαγορεύεις. Αυτό πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας.
Ο συσχετισμός δυνάμεων στην ιστορία μάς υποχρεώνει να συγκροτήσουμε μια επιθυμία, που θα μπορεί να αγκυρώνει σε κάθε σχισμή της καθημερινής ζωής το όραμα για έναν καλύτερο κόσμο, μια επιθυμία που σε κάθε στιγμή κοινωνικής οδύνης θα αξιώνει μια διαφορετική ζωή. Την ίδια στιγμή όμως πρέπει να ρωτάμε, επιστρατεύοντας την ευρύτερη δυνατή ιστορική γνώση και την πλέον διεισδυτική θεωρητική κριτική, κατά πόσο αυτή η επιθυμία οδηγεί σε αδιέξοδα που θα μπορούσαμε ίσως να τα αποφύγουμε.

Ποιος μπλοκάρει την παραγωγή πιο καθαρών αυτοκινήτων;

http://www.greenpeace.org

Οι ευρωπαϊκές χώρες την προηγούμενη εβδομάδα δεν κατάφεραν να λάβουν μία πολύ σημαντική απόφαση για την επιβολή πιο αυστηρών προδιαγραφών κατανάλωσης στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία. Ο λόγος; Μερικά… ‘βραδινά τηλεφωνήματα’ της γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ σε ευρωπαίους ομόλογούς της και κυρίως στην Ιρλανδική προεδρία.

Γνωρίζαμε ότι η Μέρκελ βρισκόταν σε δύσκολη θέση ενόψει των επερχόμενων γερμανικών εκλογών το Σεπτέμβριο: Η BMW και η Daimler – από τους μεγαλύτερους χορηγούς της προεκλογικής εκστρατείας της Μέρκελ – 

Μεξικό: Ζούμε για να δουλεύουμε για 1.19$ την ώρα.

Miguel Ángel Pallares Gómez. (Μετάφραση: Μάρα Μαυροφρύδη)

Το άρθρο αυτό περιγράφει τη μυστική έρευνα του  MiguelÁngel Pallares Gómez που μαζί με μερικούς δημοσιογράφους του El Financiero αναζήτησαν δουλειά σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του Μεξικού. Το άρθρο αυτό δείχνει τα απίστευτα αποτελέσματα αυτής της έρευνας. Οι αναγνώστες του « Upside Down World» γνωρίζουν πολύ καλά τις επιχειρήσεις όπως η Walmart, ταMcDonald’s και τα KFC,παρόλα αυτά όμως πρέπει να γίνουν κάποιες ειδικές επισημάνσεις για όσους δεν έχουν επισκεφτεί ποτέ το Μεξικό. Συγκεκριμένα υπάρχουν και τοπικά καταστήματα , όπως  το «Vips» που είναι  εστιατόριο, το «Elektra» που είναι ένα κατάστημα συσκευών και επίπλων, το οποίο παρέχει στους πελάτες  του πίστωση, 

Για ποιους δουλεύουν οι φασίστες;

Πηγή: Puerile Cur, Μετάφραση: Μάρα Μαυροφρύδη

1924: Μάχη της Κου Κλουξ Κλαν και των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (IWW) στο Γκρίνβιλ για τους μισθούς.

Το επόμενο διάστημα σχεδιάζονται μια σειρά αντιφασιστικών δράσεων με αφορμή την προσπάθεια για πανελλαδικό φεστιβάλ της Χρυσής Αυγής στην Καλαμάτα. Κεντρική δράση μέχρι στιγμής αποτελεί η αντιφασιστική πορεία στις 20 Ιουλίου (για περισσότερες πληροφορίες εδώ). Η συγκεκριμένη ανάρτηση θέλει να λειτουργήσει ως μία απλή υπενθύμιση. Ενάντια σε ποιους οργανώνονται και για ποιους δούλευαν και συνεχίζουν να δουλεύουν οι φασίστες.

Μια σύντομη κριτική της αυτοοργάνωσης στην Ελλάδα*

της Anna O’Lory

* Μια προηγούµενη εκδοχή του κειµένου αυτού παρουσιάστηκε στη συζήτηση µε τίτλο «Το χρήµα σε κατάσταση κρίσης: το παράδειγµα της Ελλάδας», µε αφορµή την προβολή της ταινίας της Anja Kirchner και του David Panos, Ultimate Substance, στο Neue Berliner Kunstverein.

Καθώς σήµερα στην Ελλάδα το κράτος αποσύρεται  από την αναπαραγωγή της εργασιακής δύναµης µε τη µορφή της πρόνοιας, αντικαθιστώντας την µε τα «προγράµµατα απασχόλησης»  και την καταστολή, ενώ το κεφάλαιο,  µεγάλο και µι- κρό, αναγκάζεται να αποσυρθεί από επενδύσεις και την παραγωγή, πετώντας όλο και µεγαλύτερο κοµµάτι του πληθυσµού εκτός της επίσηµης αγοράς εργασίας και προς την «µαύρη»/επισφαλή εργασία και την ανεργία, 

Απαγόρευση συναθροίσεων: Ένας νέος θεσμικός εθισμός

Η απαγόρευση συναθροίσεων τείνει να κατασταθεί ο νέος θεσμικός εθισμός. Αυτό όμως είναι αδιανόητο. Αν οι της Χρυσής Αυγής παρανόμως μαζεύονται για να διαπράξουν κάτι που είναι άδικη πράξη, όντας η πεμπτουσία της ρατσιστικής διάκρισης, ας προσαχθούν και ας αποφασίσει η δικαιοσύνη αν έχουμε παρανομία. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου πως η ελληνική αστυνομία έχει πλούσια εμπειρία στο να μαζεύει αθρόα πολίτες.

Του Δημήτρη Χριστόπουλου

Βιβλίο του Red Notebook: Το Διαρκές 1917

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΨΜ

Μπορεί να ηττήθηκε, να συκοφαντήθηκε, να μετατράπηκε γρήγορα στο αντίθετό της. Πριν όμως γίνουν αυτά, η Οκτωβριανή Επανάσταση συνέβη- προς απογοήτευση των προπαγανδιστών του αιώνιου, «αυτονόητου» καπιταλισμού. Έναν αιώνα περίπου μετά, τόσο η καπιταλιστική κρίση και τα τέρατα που γεννά, όσο και ο νέος δημοκρατικός και κομμουνιστικός πειραματισμός σε κάθε γωνιά της γης, μαρτυρούν ότι το 1917 παραμένει μια διαρκής πηγή έμπνευσης, μια αναπόφευκτη αναφορά για όσους σκέφτονται και δρουν στο πλαίσιο των κινημάτων για την ισότητα, την ελευθερία και την παγκόσμια κοινωνική δικαιοσύνη.

Ηγεμονία, κρίση και Αλληλεγγύη

Φραγκάκη Μαρία

• |
• 14.07.2013

Σύμφωνα με τον Γκράμσι, "ηγεμονία" είναι η ιδεολογική και πολιτιστική κυριαρχία μιας τάξης επί της κοινωνίας, η οποία επιτυγχάνεται με τη δημιουργία συναίνεσης μέσω του ελέγχου των πολιτισμικών σχημάτων και θεσμών διαμόρφωσης της κοινής γνώμης. Κατά την έννοια αυτή, δεν είναι τυχαία η έμφαση που δόθηκε στο δημόσιο χρέος, αμέσως μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης και αφού δισεκατομμύρια ευρώ είχαν ήδη κατευθυνθεί προς τις τράπεζες των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να στηρίξουν τους ισολογισμούς τους.

"Ξύλινα, Χάλκινα, Κρουστά": Δύο συλλογές διηγημάτων του Πάνου Σκουρολιάκου

Κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις του Αυγούστου, δύο συλλογές διηγημάτων του Πάνου Σκουρολιάκου, με γενικό τίτλο “Ξύλινα, Χάλκινα, Κρουστά”.

Ο κόσμος του θεάτρου μπερδεύεται με τον κόσμο τής λογοτεχνίας δίνοντας κείμενα γοητευτικά, ξεχωριστά και με έντονο προσωπικό ύφος. Είναι διηγήματα με ιδιαίτερη και έντονη γραφή μιας άλλης εποχής γεμάτη μνήμες, συγκινήσεις, και συναρπαστικά χρώματα.

Η “Αγκούσα”, Κάλβος 1980 και η “Άδεια πλατεία”, Υάκινθος 1986, συναντήθηκαν σ’ αυτήν τη συγκεντρωτική έκδοση, κουβαλώντας το άρωμα του παρελθόντος και παραμένοντας το ίδιο ελκυστικές μέχρι σήμερα, για να ταξιδέψουνε προς το αύριο.